Tot hier en niet verder

Ik ben een tijdje ziek geweest. Een flinke griep die maar niet weg wilde gaan. Koorts, hoesten, spierpijn. Het hele pakket. Het duurde langer dan ik gewend was om te herstellen. Dingen lagen stil. Mijn werk, mijn lichamelijke oefeningen, mijn studie. Tegelijkertijd voelde het als een soort reset.

Ik ging maar door en door. Achter me ligt een verhuizing van Rotterdam naar Den Bosch, een nieuwe opleiding in Systemisch werk, een lerarengraad in Pencak Silat (twee zelfs), coachinggesprekken met ondernemers. Ondertussen een renovatie in mijn huis. Noem het allemaal maar op. Het lichaam heeft zijn eigen wijsheid. Soms dwingt het je tot stilstand, ook al wil je hoofd verder. Die koorts, dat hoesten, die spierpijn, het was alsof mijn lijf zei: tot hier en niet verder.

Workspace 2026, HT

Een nieuw rondje om de zon

Sinds een tijdje pak ik het weer op. De coachinggesprekken zijn hervat. Mijn leergang Systemisch Martial Arts loopt weer, het grote werk voor Museum Maluku in een bijzonder herdenkingsjaar wacht, ik ben langzaamaan weer gaan trainen. Heb weer geschreven. Binnenkort verschijnt een artikel in het tijdschrift Moesson, deze maand ben ik keynote speaker bij Diaspora Wellhouse, en deze maand word ik ook nog eens jarig. Een nieuw rondje om de zon. Februari, ik voel alsof het jaar nog moet beginnen en dat dit de voorbereidingen waren. Schrijven om te begrijpen

En ja, het schrijven. Hier op deze plek. Ik schrijf omdat ik dat altijd heb gedaan. Dat deed ik op mijn blogs. Voor de mensen die mij al heel lang volgen: in de early zeroes hield ik al van bloggen en het schrijven van korte verhalen. En daar fotografeerde ik bij. Nu, zoveel jaren later, begin ik te begrijpen dat ik dat allemaal deed om mijzelf beter te begrijpen. Is dat gek? Ik denk het niet.

"Het lichaam heeft zijn eigen wijsheid. Soms dwingt het je tot stilstand, ook al wil je hoofd verder."

Het fotograferen en schrijven biedt mij naast de martial arts heel veel inzichten om mijn leven te begrijpen. Waarom doe ik dingen zoals ik die doe? In de martial arts leer je je lichaam kennen, de spanning in je schouders als je je verdedigt, de grond onder je voeten als je standvastig wil blijven. In het schrijven leer je je gedachten kennen, de patronen die steeds terugkomen, de verhalen die je jezelf vertelt. Het systemisch werk voegt daar nog een laag aan toe. Het laat me de samenhang zien van de life events die mijn leven maken tot zoals die nu is. Hoe keuzes verbonden zijn aan elkaar, hoe verlies en winst elkaar afwisselen, hoe roots en wings elkaar in balans houden. Rotterdam en Den Bosch

Zo was ik onlangs bij de 55e editie van het Internationaal Film Festival Rotterdam. In een paar dagen tijd heb ik heel veel films gezien. Wandelend met mijn fotocamera door Rotterdam. De stad waar ik een groot deel van mijn leven heb gewoond. Ik leerde door mijn camera anders naar de stad te kijken. Ik herkende de energie, de bedrijvigheid, de creativiteit, de constante hang naar vernieuwing. Innovatie. Het gaf mij rust temidden van de metropolitische drukte.

Rotterdam 2026, HT

En ik bracht het terug naar de plaats waar ik nu woon. Den Bosch. Waar ik ben gaan wonen omdat mijn kinderen hier wonen. De vibe is daar ook anders. Niet slechter, niet beter, gewoon anders. Ehm, rustiger misschien. Meer naar binnen gericht, maar ook weer niet. Ook dat was een reset. Ik ben blij met deze keuze. Het voelt alsof ik dichter bij mezelf ben gekomen door dichter bij hen te zijn. Alle rollen, één bron

Tijdens mijn periode in de lappenmand had ik ook even de ruimte om na te denken. Over de afgelopen periode en wat ik allemaal heb gedaan. En wat ik allemaal ga doen. Ik realiseerde me dat alle rollen die ik vervul, museumdirecteur, martial arts leraar, coach, vader, partner, maker, ze komen allemaal voort uit dezelfde bron. De behoefte om te begrijpen, om te verbinden, om mensen te helpen hun eigen verhaal te zien.

Met deze wijsheid ga ik mensen helpen. Dat doe ik al. Dat doe ik door de coachinggesprekken, door martial arts, door mijn werk als museumdirecteur, als leraar, als coach. En dat bevalt mij goed. Deze reset heeft de balans hersteld.

En ik ben er klaar voor.